प्रामको कथा
 |
| नयाँ ठिमि, भाभाटेनिमा बेच्न राखिएका बच्चाको प्राम । |
आज फुलको गमला किन्नलाई भाटभाटेनि जानु पर्यो । बाटो मिच्दै घरै पिच्चे हुने पसलै पसल जसले गर्दा दैनिक आवतजावतमा पर्ने कष्टलाई निरुत्साहित गर्नलाई भएपनि म भाटभाटेनिमै किनमेल गर्ने गर्दछु । हुनत मेरो लागि भाटभाटेनि पनि तेसि असल संस्था त हुन सकेको छैन किनकि यस भाटभाटेनिले मेरो कार्डबाट पचास पैसा बढि काटेको छ । मैले मेरो पचास पैसा बढि काटियो भनेर जानकारि गराउँदा कुनै वास्ता गरिएन पछि ठुलो घम्साघम्सि पछि फिर्ता गराईदिने तर बैंकको प्रक्रिया लाग्ने भएकोले केहि समय लाग्ने भनेका ठिमि बान्चका भाटभाटेनि ब्रान्च म्यानेजर भनिएका गुरुङ अनुहारका मानिसको बाचा अहिले सम्म पुरा भएको छैन । ठीकै छ मैले पचास पैसा दानै दिनुपर्ने भयो ।
कुरा आयो यो प्रामको । लौन प्रभु कता गुढाउने हो यो प्राम?
हरेक समाजको सामाजिक ब्यबस्था त्यहाँ बस्ने मानिसहरुको चेतनास्तर प्रतिबिम्बित गर्ने गर्दछ ।
अब मैले चाँहि यो प्राम गुढाउने ठाउँ देखेको छैन है, कसैले देखेको छ भने खबर पाउँ ।
मेरो रायनले गुढ्छ आनन्दको बाटोमा मज्जाले प्राममा ।
 |
| Add caption |
मेरो नयाँ अथवा पुरानो लेखहरु हेर्न एता थिचेपनि हुन्छ
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home