MBS Thesis 'Viva-Voce' Experience ! ( MY PERSONAL DIARY)

पोस्ट ग्र्याडुएटको थेसिस राम्रो गर्न कसलाई मन नलाग्ला र । त्यो मध्येको म पनि एक हुँ । थेसिस प्रपोजल बुझाए देखि यो सात महिना सम्ममा मैले सामान्य हन्डरहरु बाहेक तेस्तो ठुलो कुनै दु:ख झेल्नु परेन । र काममा खासै रमाईलो पनि लागेन ।

मैले अपेक्षा गरे बिपरति ठिक तेस्तै भयो जतिबेला रिसर्च डिपार्टमेन्ट हेडले मेरो थेसिस गाईडको रुपमा महिला शिक्षिका लाई तोकिदिनुभयो । मलाई महिला शिक्षिका सँग ब्यबहार गर्न अप्ठेरो लाग्छ । यसो लेख्दै गर्दा आजको समाजमा चर्को आवजमा महिला अधिकारको लागि लागिपरेको देखिने महिलाहरुबाट म प्रति नकारात्मक सोचाई उब्जाउन सक्छन् तर मेरो पनि त ब्यक्तिगत जिबन, रुचि, र छनौट गर्न पाउने अधिकार तेतिकै मात्रामा छ नि ।

मैले पोष्ट ग्र्याडुएटको सुरुको बर्षहरुमा निकै ऊत्कृष्ट रिसर्च गरेर थेसिस सक्ने र सम्भब भए सम्म निकै नौलो बिषय रोज्ने सोच बनाएको थिएँ तर परिक्षा प्रणालि र बिश्वबिधालयको पढाईको नियम अनुसार मैले तेसो गर्न नपाउने रहेछु । तेसपछि मेरो थेसिस लेख्ने रुचि हराएर गयो । सोझो कुरा गर्नुपर्दा, जसोतसो एउटा बिषय छानेर मैले टारटुर पारिदिएर पोष्ट ग्रयाडुएट लाई पुरा गर्ने बाटो समातें अनि म दृढटाका साथ भन्न सक्छुकि मैले रोजेको बिकल्पनै अति उत्तम बिकल्प हो, भुमण्डलको जुन ठाँउमा म बसोबास गरिरहेको छु  ।

मैले गफको शिलशिलामा एउटा साथीलाई भनेको थिएँ

Read more »

माया

दाईलाई सल्लाघारिमा लिन जानु थियो । मैले जडिबुटिबाट फोन गर्नु अनि म आँऊछु दुबैले कसैलाई पर्खनु पर्दैन समय ठिक्क मिल्छ भनेको थिएँ । त्यसको ठीक ऊल्टो ऊँहाले बानेश्रबाटै फोन गरेर मलाई ढाटेर म जडिबुटि आईपुगें भन्नु भएछ । मलाई झुट पटक्कै मन पर्दैन । मैले म काठमाडौं मध्य शहरबाट यति पर बसेर पनि कहिलै कसैलाई पाँच मिनेट पनि कुराको छैन अहिले सम्म (गर्लफ्रेन्डलाई चाँहि जानिजानि खुब कुराउने रहर थियो कुनै बेला) । मैले उँहालाई पनि कुराउने थिईन, तर अफसोच झुट्टा बोल्ने बानि कसरि हट्छ र सजिलै ।

यहि कारण मैले त्यस दिन उँहालाई कुर्दै गर्दा, हिडिंरहेका एक प्रेमिल जोडि देखें । केटि सुन्दर थिई, सबै रुप रङ्ग मिलेको, जिउडाल ऊत्तिकै बयान गरि नसक्नु थियो । स्किनि वेस्ट, कपडालाई सुहाउने छातिको ऊचाई, अनि नसुकेका नितम्ब । अनुहार तेतिकै राम्रो थियो , कुम भन्दा मात्रै केहि थोरै तर पुगेको सामान्य कालो अलि अलि घुमुर्किएको वेभि कपाल । बदामि आँखा, मिलेको सानो ओठ, गोह्रो बर्ण अनि अन्डाकार अनुहारको बनोट ।
कुनै भद्दा नाङगो पहिरन बिना नै कति राम्रि देखिएकि थिई । घुँडा सम्म पुगेको घाँगर, गोरा पिँडौला, गोडा, अनि अति पातलो कालो चप्पल ।

एति राम्रि ऊनले रोजेकि केटा पक्कै राम्रो भईहाल्छ । अग्लो कदको ठिक्क पातलो शरिरको केटा, हाल्फ प्यान्टमा छेउबाट सँगै राम्रो दुरि कायम राखेर हिड्दै थियो ।

अघिसम्म ऊनिहरु परबाट आँउदै गर्दा मैले ऊनिहरुलाई अगाडिबाट हेर्दै थिए, अब मैले पछाडिबाट मात्रै देख्दै छु ।

देब्रे हातले केटाको कम्मरमा बेरेर आफुतिर तान्दै ऊनले केटाले अगिदेखि बनाई राखेको दुरिलाई अन्त्य गरिदिईन । केटा अझै पनि आफ्नो दुबै हातहरुलाई आफ्नो छाति र पेटको अघिल्लतिर एकै ठाँउमा पुराएर सानो छेस्कालाई चिमोडै थियो ।

ऊनले एसो गर्दै गर्दा आफु भन्दा अग्लो कदको केटालाई आफ्नो टाउको सकेसम्म ढल्काएर माथितिर देब्रेपट्टि उसलाई हेर्दै थिईन । तर ऊनले तेति धेरै टाउको ढल्काएर हेर्न पर्ने थिएन तैपनि ऊनले तेसो किन गर्दै थिईन् भने उनि त्यो केटा सँग प्रेममा थीईन् । ऊनले उसलाई तेसैगरि हेर्दै अनि आफ्नो देब्रे हातले सकेसम्म बल गरेरे केटालाई आफुतिर च्याप्दै लगातार बोलिरहेकि थीई ।

केटाले अझै आफ्नै तालमा दुबैहातहरुले छेस्का चिमोट्न छोडेको थिएन, ऊ तेति प्यारि बनिरहेकि आफ्नो प्रेमिका भन्दा पनि बढि तेहि छेस्कामै केन्द्रित थियो । तर ऊसको त्यो छेस्का बाहाना मात्रै हो र आफ्नो प्रेमिकाको प्रेम ऊसले पक्कै महशुस गरिरहेको हुनुपर्दछ जस्तो मलाई लाग्दै थियो ।

पटक पटक आफ्नो हिपको देब्रेपट्टि भागले ऊनले एक दुई तिनको लयमा केटालाई हिर्काएर केटालाई अब थप आफुतिर केन्द्रित बनाउने प्रयास गर्दै गर्दा उ प्रत्येक हिर्काईमा अझ पर अझ पर ठेलिई रहेको थियो तर उनले उसलाई फुत्किन नदिन अघिनै आफ्नो देब्रेहातले बढो च्याप्प सम्म च्यापेर राखेकि थिईन् यसो गर्दै गर्दा बाटोको दाहिने पट्टि किनारामा हिडिरहेका ऊनिहरु बाटोको देब्रे पट्टि किनारामा आईपुगिसकेका थिए । किनकि ऊनको प्रत्येक पटकको हिर्काईले ऊ पर पर पुगेको थियो ।

मैले आँखाले देख्न सक्ने ठाऊँ सम्म देख्दा ऊनि तेसै गर्दै थिइन् ....