यात्रा संस्मरण- पोखरा - सौराहा - २०७४-०१-२५

नियमित दिनचर्याको एक प्रक्रिया जिममा जिम सकेर घर फर्कन थाल्दा मोबाईलमा देखिएको मिसकल हेर्दै गर्दा आएको बिनय दाईको फोनले भोलिदेखि पाँच दिनको लागि पोखरा, सौराहाको यात्रा हुने पक्का भयो । कपट बानि ब्यहोरा र जिबनशैलि नभएकोले मन खोलेर सौराहा जाँदै गरेको कुरा सबै जिमका साथिभाईहरुलाई सुनाएँ । त्यो जिममा आउने पातलि केटिले खुब चाख दिएर मेरो कुरा सुनुरहेकि कुरा मैले याद गरेको थिएँ ।

यसपटक मैले ब्यागप्याक सानो बनाउने निर्णय गरेको थिएँ । एक दुई जोर लुगा, क्यामेरा र श्रृङ्गारको सामाग्रि पोको पारेपछि मेरो ब्याज प्याक तयार भयो ।

Read more »

आमा

“तैँले खाईस?” ज्यादै मसिनो स्वरमा, शरिरमा बाँकि भएको थोरै शक्ति सँगै बढो मुस्किलले हातको ईशाराको सहयोगमा ऊँहाले सोध्नुहुँदा मैले टाउको हल्लाउँदै “खाएँ आमा” भनें । हजुरआमा सँगको यो नै मेरो अन्तिम कुराकानि थियो । यहि बातचित सँगै पच्चिस बर्षदेखिको सामिप्यता सदाको लागि छुट्दै थियो ।

बाह्र बर्षको ऊमेरमा बिबाह गरेर आउनु भएको रे । संझना भएको दिनहरुमा उँहाले भन्नु हुन्थ्यो । “नब्बे सालको भूँइचालोमा एघार बर्षको थिएँ रे म” भन्ने गर्नु हुन्थ्यो । यस आधारलाई मानेर गणना गर्दा ऊँहा सत्तरी दशकको अन्तिममा जन्मनु भएको हुनुपर्छ । (बिं सं - १९७९) । त्यस समयबाट, बयानब्बे बर्षको ऊमेरमा जिबनबाट मोक्ष प्राप्त गर्नुहुँदा उँहाले करिब पुरै शताब्दिलाई देख्नु भयो । त्यो ज्यादै ठुलो समय अन्तराल हो ।

मृत्यु शैयाबाट सहजताको लागि

Read more »